Futbol hayatıma 7 yaşında başladım. 13 yaşında, ilk profesyonel takımım olan Rosairo Central`ın altyapısına alındım. 23 yaşına kadar, yani 10 yıl burada futbol kariyerim oldu. Sırasıyla Newells Old Boys ve Racing Club kulüplerinde oynadım.

 

Çocukken ülkemde beyzbol ve basketbol oynadım. Tabii profesyonel olarak değil, sadece arkadaşlar arasında.

 

Buraya gelmeden önce, Türkiye hakkında çok bilgim yoktu. Ama transfer teklifi aldıktan sonra Bursaspor`u ve Türkiye`yi biraz araştırdım. Çok olumlu şeyler duydum. 

 

Son zamanlarda oynama şansını pek bulamadım. Bunda da uzun süre maç oynamamanın getirdiği eksiklik var. Geçen sezon sakatlandım. Sakatlıktan sonra pek oynama şansı bulamadım. Sezon başından beri çok iyi çalışıyorum. Önümüzde çok maç var. Kesinlikle fırsat gelecektir. Fırsat geldiğinde de bunu en iyi şekilde değerlendireceğim.

 

Pozitif olarak düşündüğüm zaman, adam adama ve topla çıkışlarda çok hızlıyım. Özellikle, bire birde çok iyi kabiliyetlerim var. Rakibi geçme kabiliyetlerim var. Eksiklik olarak da oynamamamdan dolayı, defansa yardıma gelememem özelliği ağır basıyor. Bu anlamda hızımı ve tekniğimi biraz daha geliştirirsem, daha çok fırsat bulacağıma eminim.

 

Bursaspor`a geldiğimden beri pek oynama şansı bulamadım. Ama biraz önce de dediğim gibi, önümüzde çok maç var. Hocamın bana görev vermesi durumunda en iyi şekilde değerlendirip, sürekli oynamak istiyorum.

 

Newells Old Boys`da Şampiyon olduğumuz sezon fazla oynama şansı bulamadım. 11 maçta forma giyip 2 gol attım. Tabii bu da benim için, şampiyonlukta takıma katkıda bulunduğum için çok onur verici bir şey. 2007-2008 sezonunda oynadığım dönemde kendimi daha iyi hissettim. O zamanlar teknik açıdan daha iyiydim.

 

Tabii ki kendi ülkemden arkadaşlarımla aram çok iyi. Ama onlarla sahada birlikte oynamak, benim için onur verici bir şey olur. Hepsi çok iyi ve tanınmış oyuncular. Onlarla birlikte oynadığım zaman, kendimi daha iyi hissedebilirim.

 

Şimdiye kadar Volkan`la kendimi hiç kıyaslamadım. Ama ikimizin de ortak özelliği, hızlı ve bire birde çok rahat geçen futbolcular olmamız...

 

Sezon başından beri Bursa`da geçirdiğim zamanda, buraya çok alıştım. Son 2 ayda dışarıda daha rahat gezip, kendi işlerimi halledebilecek duruma geldim. Türkçe konuşma sıkıntım var. Ama hiç yoktan bazı temel kelimeleri bildiğim için, rahatlıkla konuşup anlaşabiliyorum. Kültürel olarak da Türkiye ve Arjantin arasında çok büyük fark var. Din farkı ve diğer farklar var. Ama bu duruma da insan burada yaşayınca alışıyor. Ayrıca, Türk yemekleri de çok güzel. Bütün yemekleri seviyorum.

 

Çok uzun zamandır yalnız yaşadığım için, yalnızlığa alıştım. Ülkemden uzak kalmaya alıştım. Tabii en çok, Arjantinde`ki ailemi ve arkadaşlarımı özlüyorum.

 

Dışarıdaki özel hayatımda, genellikle evde zaman geçiriyorum. Nişanlımla birlikte alışveriş merkezlerine gidiyoruz. Şu anda benim önceliğim, antrenmanları en iyi şekilde değerlendirip bir an önce takımla birlikte olarak maç oynamak.

 

Taraftar olarak düşündüğümüz zaman, Arjantin ve Türkiye`deki taraftarlar takımlarına çok destek veriyorlar. Adeta takımlarına aşık ve fanatikler. Bursaspor taraftarı, devamlı olarak içeride ve dışarıda takımlarını destekliyor. Bunu burada fark ettim. Diğer ülkelerle kıyasladığımız zaman, oradaki takımların taraftarları daha sakin.

 

İki ülke futbolunu kıyaslarsam, Arjantin`le Türkiye arasında çok büyük bir fark var. Son zamanlarda Türkiye kendini geliştirip ön plana çıkmak istiyor. Bunu da zaten Avrupa`ya gönderdiği futbolculardan ve takımların Avrupa`da gösterdiği başarılardan görüyoruz. Türkiye`deki futbol daha sert ve baskılı. Arjantin`de ise daha çok teknik oynanıyor. 

 

Arjantin`de çok değerli ve sevilen bir kulüp. Çünkü yetiştirdiği futbolcuları Avrupa ve milli takıma kazandırdığı için Arjantin`de çok büyük destek alıyor. Bu sezon Libertadores Kupası`nda çeyrek finaldeler. Yarı final, ya da finale çıkıp şampiyon olacaklarına inanıyorum.